Bu kaydın yasal hükümlere uygun olmadığını düşünüyorsanız lütfen sayfa sonundaki Hata Bildir bağlantısını takip ederek bildirimde bulununuz. Kayıtlar ilgili üniversite yöneticileri tarafından eklenmektedir. Nadiren de olsa kayıtlarla ilgili hatalar oluşabilmektedir. MİTOS internet üzerindeki herhangi bir ödev sitesi değildir!

Farklı Kaynaklardan Sağlanan Yonca (Medicago sativa L.) Populasyonunda Bazı Önemli Özellikler ve Özellikler Arası İlişkiler

Diğer Başlık: Some Important Properties and Between Relations in Alfalfa (Medicago sativa L. ) Population Which Are Obteined From Different Researches

Oluşturulma Tarihi: 1999

Niteleme Bilgileri

Tür: Makale

Yayınlanma Durumu: Yayınlanmış

Dosya Biçimi: Word

Dil: Türkçe

Konu(lar): Tarım (Genel),

Revizyon: 1

Yazar(lar):

Emeği Geçen(ler): FIRINCIOĞLU, Hüseyin Kansur (Proje Yürütücüsü), KARAKURT, Erol (Proje Yöneticisi),


Yayınlayan: Ankara Tarla Bitkileri Merkez Araştırma Enstitüsü Yayın Adı: Ankara Tarla Bitkileri Merkez Araştırma Enstitüsü(TARM) Dergisi Yayın Tarihi: 1999 Sayı: 1-2 Cilt: 12 Yayınlandığı Sayfalar: 86-94


Dosya:
file show file
Görüntüle
download file
Kaydet

Anahtar Kelimeler Orta Anadolu Bölgesi, Yonca, Islah, Sentetik varyete
Central Anatolia Region, Alfalfa, Breeding, Sentetic variety
Özet Araştırma 1999-2002 yılları arasında Tarla Bitkileri Merkez Araştırma Enstitüsü Araştırma ve Uygulama çiftliğinde yürütülmüştür. Bu çalışmada yurtiçi ve yurtdışından temin edilen yonca (Medicago sativa L.) materyali kullanılmıştır. Yabancı döllenen bitkilerde uygulanan ıslah metodlarından sentetik varyete ıslahı metodu uygulanmıştır.Amaç; Orta Anadolu ve Geçit bölgelerine adapte olabilecek, bol ve kaliteli ot verebilen sentetik yonca çeşidi elde etmektir. Yürütülen çalışmalar sonucunda istenen özellikler bakımından 45 adet tek bitki belirlenmiştir.
The research was carried out at the Farm of Central Anatolian Research Institute for Field Crops in 1999-2002. Alfalfa (Medicago sativa L.) germplasm in the study was from across Turkey with the ones from various countries. Synthetic Variety Breeding was applied. The aim was to breed synthetic alfalfa varieties with high yield and quality for Central Anatolia and Transitional zones. The resulting 45 single plants were identified in the study.
İçindekiler
Açıklamalar
Haklar TELİF HAKKI SORUNU YOKTUR
Notlar Açıkgöz, E. 1995. Yem Bitkileri. 2. Baskı. Uludağ Üniversitesi Basımevi. Bursa.Alınoğlu, N., Merttürk, H. ve Özmen, A. T. 1972, Kayseri yoncası (Medicago sativa var. KAYSERİ N.A.)’nın Bazı Önemli Morfolojik ve Fizyolojik Özellikleri Üzerinde Araştırmalar. Ankara Çayır-Mera ve Zootekni Araştırma Enstitüsü Yayınları No: 19.Anonim, 1985. Kayseri yoncasının ıslahı. Çayır –mera ve yem bitkileri, Büyükbaş ve küçükbaş hayvancılık ülkesel araştırma projeleri. ÇMZAE, Ankara, 171-188.Anonim, 1997. 1996 yılı Tarımsal yapı ve üretim. Devlet İstatistik Enstitüsü Yayınları, Ankara. Eğinlioğlu, G., Sabancı, C.O., Buğdaycıgil, M., Özpınar, H., 1996. Bazı yonca (Medicago sativa L. ) çeşitlerinin Menemen koşullarında adaptasyonu üzerinde bir araştırma. Türkiye 3. Çayır – Mera ve Yem bitkileri Kongresi 17-19 Haziran 1996, s:321-327, Erzurum.Eraç, A. ve Özkaynak, İ. 1999. Yonca (Medicago L.) türlerini tanıma kılavuzu. Ankara Üniversitesi Zir. Fak. Yayın No: 1506, Yardımcı Ders Kitabı:460, 119, Ankara.Gökçora, H. 1973. Tarla Bitkileri Islahı ve Tohumluk. Ankara Üniv. Zir. Fak. Yay.:490, Ders kitabı: 164. Ankara.Hanson, A. A.; Barnes, D.K.; and Hill, R.R.JR. 1988. Alfalfa and Alfalfa Improvement. Agronomy No: 29, Madison, Wisconsin, USA.İncekara, F.,1969. Kendine ve Yabancı Döllenen Kültür Bitkilerinde Pratik Islah Metotları. Atatürk Üniv. Yay. No:67, Zir. Fak. Yardımcı Ders Kitapları Serisi No: 5, Erzurum.Keniiz, V.V. ve Voloshin, M. I. 1984. Synthetic popilations of Lucerne and Their Yield. Pl. Breed. Abst. 1986. Vol: 56, no:1118.Koç, A. ve Tan, M. 1996. Erzurum meralarında doğal olarak yetişen melez yonca (Medicago varia L.)’nın bazı özellikleri. Türkiye 3. Çayır–Mera ve Yem bitkileri Kongresi 17-19 Haziran 1996, s:621-626, Erzurum.Manga, İ. 1981. Erzurum Ekolojik koşullarında yetişebilen önemli yonca varyetelerinin bazı agronomik, morfolojik ve biyolojik özellikleri üzerinde araştırmalar. Atatürk Üniv. Yay. No: 577, Zir. Fak. Yay. No: 261, Araştırma Seri No:172, Erzurum. Poehlman, J.M. and Sleper, D.A. 1995. Breeding Field Crops. Fourth Edition, Iowa State University. Press/Ames, s: 402-404.Rod, J. 1986. Possibilities and prospects in the breeding of fodder crops. Pl. Breed. Abst. Vol: 56, no:1098.Sevimay, C.S., Elçi, Ş.,1992. Ankara Koşullarında Elçi Yoncası Klonlarında Tohum Teşekkülüne ve Seçilen Klonların ileri ki Döllerinde Yem Üretimine Etki Eden Faktörler.(Doktora Tezi) Smith, D. 1961. Association of fall growth habit and winter survival in Alfalfa. Can. J. Plant Sci. 41: 244-251.Şengül, S., Tahtacıoğlu, L. 1996. Erzurum Ekolojik Şartlarında Farklı Yonca Çeşit ve Hatlarında Ot ve Ham Protein Verimlerinin Belirlenmesi. Türkiye 3. Çayır–Mera ve Yem bitkileri Kongresi 17-19 Haziran 1996, s:608-614, Erzurum.Tosun, F. 1974. Baklagil ve Buğdaygil Yem bitkileri Kültürü. Atatürk Üniv. Yay. No: 242, Erzurum.Tosun, F., Manga, İ. ve Altın, M. 1979. Erzurum ekolojik şartlarında bazı önemli yonca varyetelerinin adaptasyon ve verim denemeleri. A.Ü.Z.F. Ziraat Dergisi 10: 53-73, Ankara.Ürem, A. 1985. Türkiye’de önemli yem bitkilerinin üretimi, yetiştirilmesi ve bazı tescilli çeşitlerin özellikleri ile tohumluk sorunları. Ege Bölge Zirai Araş. Enst. Yayınları No: 58, Menemen, İzmir.

KaynakçaAçıkgöz, E. 1995. Yem Bitkileri. 2. Baskı. Uludağ Üniversitesi Basımevi. Bursa.Alınoğlu, N., Merttürk, H. ve Özmen, A. T. 1972, Kayseri yoncası (Medicago sativa var. KAYSERİ N.A.)’nın Bazı Önemli Morfolojik ve Fizyolojik Özellikleri Üzerinde Araştırmalar. Ankara Çayır-Mera ve Zootekni Araştırma Enstitüsü Yayınları No: 19.Anonim, 1985. Kayseri yoncasının ıslahı. Çayır –mera ve yem bitkileri, Büyükbaş ve küçükbaş hayvancılık ülkesel araştırma projeleri. ÇMZAE, Ankara, 171-188.Anonim, 1997. 1996 yılı Tarımsal yapı ve üretim. Devlet İstatistik Enstitüsü Yayınları, Ankara. Eğinlioğlu, G., Sabancı, C.O., Buğdaycıgil, M., Özpınar, H., 1996. Bazı yonca (Medicago sativa L. ) çeşitlerinin Menemen koşullarında adaptasyonu üzerinde bir araştırma. Türkiye 3. Çayır – Mera ve Yem bitkileri Kongresi 17-19 Haziran 1996, s:321-327, Erzurum.Eraç, A. ve Özkaynak, İ. 1999. Yonca (Medicago L.) türlerini tanıma kılavuzu. Ankara Üniversitesi Zir. Fak. Yayın No: 1506, Yardımcı Ders Kitabı:460, 119, Ankara.Gökçora, H. 1973. Tarla Bitkileri Islahı ve Tohumluk. Ankara Üniv. Zir. Fak. Yay.:490, Ders kitabı: 164. Ankara.Hanson, A. A.; Barnes, D.K.; and Hill, R.R.JR. 1988. Alfalfa and Alfalfa Improvement. Agronomy No: 29, Madison, Wisconsin, USA.İncekara, F.,1969. Kendine ve Yabancı Döllenen Kültür Bitkilerinde Pratik Islah Metotları. Atatürk Üniv. Yay. No:67, Zir. Fak. Yardımcı Ders Kitapları Serisi No: 5, Erzurum.Keniiz, V.V. ve Voloshin, M. I. 1984. Synthetic popilations of Lucerne and Their Yield. Pl. Breed. Abst. 1986. Vol: 56, no:1118.Koç, A. ve Tan, M. 1996. Erzurum meralarında doğal olarak yetişen melez yonca (Medicago varia L.)’nın bazı özellikleri. Türkiye 3. Çayır–Mera ve Yem bitkileri Kongresi 17-19 Haziran 1996, s:621-626, Erzurum.Manga, İ. 1981. Erzurum Ekolojik koşullarında yetişebilen önemli yonca varyetelerinin bazı agronomik, morfolojik ve biyolojik özellikleri üzerinde araştırmalar. Atatürk Üniv. Yay. No: 577, Zir. Fak. Yay. No: 261, Araştırma Seri No:172, Erzurum. Poehlman, J.M. and Sleper, D.A. 1995. Breeding Field Crops. Fourth Edition, Iowa State University. Press/Ames, s: 402-404.Rod, J. 1986. Possibilities and prospects in the breeding of fodder crops. Pl. Breed. Abst. Vol: 56, no:1098.Sevimay, C.S., Elçi, Ş.,1992. Ankara Koşullarında Elçi Yoncası Klonlarında Tohum Teşekkülüne ve Seçilen Klonların ileri ki Döllerinde Yem Üretimine Etki Eden Faktörler.(Doktora Tezi) Smith, D. 1961. Association of fall growth habit and winter survival in Alfalfa. Can. J. Plant Sci. 41: 244-251.Şengül, S., Tahtacıoğlu, L. 1996. Erzurum Ekolojik Şartlarında Farklı Yonca Çeşit ve Hatlarında Ot ve Ham Protein Verimlerinin Belirlenmesi. Türkiye 3. Çayır–Mera ve Yem bitkileri Kongresi 17-19 Haziran 1996, s:608-614, Erzurum.Tosun, F. 1974. Baklagil ve Buğdaygil Yem bitkileri Kültürü. Atatürk Üniv. Yay. No: 242, Erzurum.Tosun, F., Manga, İ. ve Altın, M. 1979. Erzurum ekolojik şartlarında bazı önemli yonca varyetelerinin adaptasyon ve verim denemeleri. A.Ü.Z.F. Ziraat Dergisi 10: 53-73, Ankara.Ürem, A. 1985. Türkiye’de önemli yem bitkilerinin üretimi, yetiştirilmesi ve bazı tescilli çeşitlerin özellikleri ile tohumluk sorunları. Ege Bölge Zirai Araş. Enst. Yayınları No: 58, Menemen, İzmir.


Atıf Yapanlar

Gözat Sayfasına Dön

 

Sosyal Medya ve Araçlar

İstatistikler

  • Kayıt
    • Bu ay: 0
    • Toplam: 916
  • Online
    • Ziyaretçi: 0
    • Üye:
    • Toplam: 0

Detaylı İstatistikler