Bu kaydın yasal hükümlere uygun olmadığını düşünüyorsanız lütfen sayfa sonundaki Hata Bildir bağlantısını takip ederek bildirimde bulununuz. Kayıtlar ilgili üniversite yöneticileri tarafından eklenmektedir. Nadiren de olsa kayıtlarla ilgili hatalar oluşabilmektedir. MİTOS internet üzerindeki herhangi bir ödev sitesi değildir!

Eskişehir İli Mera Alanlarında Bulunan Bitkilerin IUCN Tehdit Kategorilerine Göre Değişen Durumları

Diğer Başlık: Varying IUCN Threat Categories of the Plants of Eskişehir Province Grasslands

Oluşturulma Tarihi: 29-10-2015

Niteleme Bilgileri

Tür: Makale

Yayınlanma Durumu: Yayınlanmış

Dosya Biçimi: PDF

Dil: Türkçe

Hakemli mi?: Evet

Yayınlandığı İndeksler: Arts and Humanities Search,

Yazar(lar): AYGÜN , Celalettin (Yazar),

Emeği Geçen(ler): kara, ismail (Diğer), sever, levent (Diğer), ERDOĞDU, İlker (Diğer), ATALAY, Abdul Kadir (Diğer),

Anahtar Kelimeler

Eskişehir, mera, IUCN kategori, tehdit


Özet

Bu çalışmada, Eskişehir ilinde 2007–2008 yılları arasında 143 mera alanında Modifiye Edilmiş Tekerlekli
Nokta metodu ile yapılan vejetasyon etüdü sonucunda belirlenen bitkilerin The International Union for
Conservation of Nature (IUCN) tehdit kategorilerine göre durumlarının belirlenmesi amaçlanmıştır.
Eskişehir ili mera alanlarında Türkiye Bitkileri Kırmızı Kitabı esas alınarak bitkilerin 1989 ve 2000 yıllarındaki
tehdit kategorilerine göre durumları karşılaştırılmasında; 1989 yılındaki durumları; Tehlike altında olan (E)
bir tür, nadir kategorisinde (R) 23 tür, Yetersiz kategorisinde ise (K) 1 tür ve listede yok n/l = 4, 2000 yılındaki
durumlarında ise; Vahim kategorisinde (CR) 1 tür, Tehlike kategorisinde (EN) 2 tür, Zarar görebilir(VU)
kategorisinde 11 tür, Az Tehdit Altında (LR) kategorisinde 12 tür ve n/l kategorisinde 8 tür belirlenmiştir.
1989 ve 2000 yıllarındaki durumları karşılaştırıldığında Tehlikede (E) olan bir türün n/l durumunu aldığı,
zarar görebilir (V) kategorisinde olan 5 türden 1 tanesinin Tehlikede (EN), bir tanesinin n/l durumunda, bir
tanesinin az tehdit altında (LR), bir türün çok tehlikede (CR), bir türün ise zarar görebilir (VU) durumuna
geçtiği, Nadir (R) kategorisinde olan 21 türden 11 türün az tehdit altında (LR), 3 türün n/l durumuna, 7
türün zarar görebilir (VU), Yetersiz (K) kategorisindeki bir türün Tehlikede (EN) kategorisine geçtiği, n/l
durumunda olan dört türden ikisinin aynı kaldığı, iki türün ise zarar görebilir (VU) kategorinde bulunduğu,
2013 yılı endemikler listesinde ise; 4 türün tehdide yakın (NT), 5 türün asgari endişe (LC), bir türün ise
zarar görebilir (VU), 2015 IUCN taramasında ise bir türün düşük riskli (LC), durumunda olduğu
belirlenmiştir


İçindekiler



Açıklamalar



Haklar



Notlar



KaynakçaAkgül,G.,Pınar, N.M., Sarıtaş,G., Kılıçkaya, N.,Kocaman, K., 2014. Batı Toroslara ÖzgüTehlike Altına Olan Bir Tür: Globulariadavisiana. 22.Ulusal Biyoloji Kongresi. 23-27Haziran 2014. Eskişehir s. 1007Altın, M., Gökkuş, A., Koç, A., 2011. Çayır ve MeraYönetimi. Cilt 1. Genel İlkeler. T.C. Tarım veKöyişleri Bakanlığı Tarımsal Üretim veGeliştirme Genel Müdürlüğü, 376. Ankara. 2011Anonim, 1999. Ulusal Biyolojik Çeşitlilik Stratejisi veEylem Planı. T.C. Çevre ve Orman Bakanlığı,Doğa Koruma ve Milli Parklar GenelMüdürlüğü. Doğa Koruma Dairesi Başkanlığı.Ankara 2008.Anonim, 2013. Version 2013.1. www.iucnredlist.org.Downloaded on 13 November, 2013.Anonim,2011.www.tuik.gov.tr. (TÜİK. 2011)Anonim 2013. http://www.orman.ktu.edu.tr/om/abds/obotanigi/ders_notu/Bitkisel_Biyocesitlk.pdf.Atalay, İ. (2002). Türkiye’nin Ekolojik Bölgeleri.Orman Bakanlığı Yayınları, Yayın No:163,ISBN 975-8273-4–8, İzmir.Avcı M.,2005. Çeşitlilik ve Endemizm AçısındanTürkiye’nin Bitki Ört%üsü. İstanbul ÜniversitesiEdebiyat Fakültesi Coğrafya Dergisi, 13, 27-55.Aygün C.,Kara İ, Sever A. L., Erdoğdu İ. ve AtalayA.K. 2013. Eskişehir Meralarının BiyolojikÇeşitliliğe Katkısı. III. Su ve Biyolojik ÇeşitlilikSempozyumu. 22-23 Mayıs 2013 Marmaris.s233-241.Barthlott, W., Biedinger, N., Braun, G., Feig, F., Kier,G. and Mutke, J. (1999). Terminological andmethodological aspects of the mapping andanalysis of global biodiversity. Acta BotanicaFennica, 162, 103-110Brown J.R.,Thorpe, J., 2008. Climate range andchange and rangelands: responding rationallyto uncertainly. Rengelands, 30(3):3–6Davis, P H .1988. Flora of Turkey and the EastAegean Islands -University press,EdingburgDemirci A., 2011. Türkiye’de Odun Dışı OrmanÜrünleri Üretimi Konusunda Sorunlar veÇözüm Önerileri. 2nd International Non-WoodForest Products Symposium 8-10 September2011 - Isparta/Turkey,362.Ehrlich P. R., Wilson, E. O., 1991.Biodiversity studies:science and policy. Science 253: 758-762Ekim T., Koyuncu M., Vural M., Duman H., Aytaç Z.ve Adıgüzel N.%2, 2000. Türkiye Bitkileri KırmızıKitabı. Eğrelti ve Tohumlu Bitkiler. Ankara:Barışcan Ofset. s 1-96Erik S., Tarikahya, B., 2004. Türkiye Florası Üzerine.Kebikeç (İnsan Bilimleri için KaynakAraştırmaları Dergisi), 17, 139-163Gökkuş A., Koç A., Çomaklı B., 1995. Çayır-merauygulama kılavuzu. Atatürk Üniversitesi ZiraatFakültesi No: 142, Erzurum139.GLCCD. Global Land Cover CharacteristicsDatabase. 2000. Version 1.2. Available at:http://edcdaac.usgs.gov/ glcc/glcc.htmlGriffin G.F., 1989. An enhanced Wheel-Point Methodfor assessing cover, structure andheterogeneity in plant communities. J. RangeManage., 42,79-81.Işık K., 1999, Çevre Sorunları Biyolojik Çeşitlilik veOrman Gen Kaynaklarımız, İstanbul. 197 ss.Koç A. and Çakal Ş., 2004. Comparison of somerangeland canopy coverage methods,International Soil Congress Natural ResourceManagement for Sustaiable Development, 7-10 June, Erzurum, Türkiye, s41-45Loveland, T. R., Reed, B. C., Brown, J. F., Ohlen, D.O ., Zhu, Z., Yang, L., Merchant, J. W., 2000.Development of a global land covercharacteristics database and IGBP DISCoverfrom 1-km AVHRRdata. Int. J. Rem. Sens.,21(2000) 1303-1330Mayers, N., Andrew, H. K., 2000. The biotic crisisand the future of evolution. Proceedings of theNational Academy of Sciences. 98: 5389-5392.Tidmarsh, C.E.M., and C.M. Havenga., 1955. Thewheel-point method of survey andmeasurement of semi-open grasslands andKaroo vegetation in South Africa. BotanicalSurvey South Africa, Memoir 29. 49 ppWhite, R.P., Murray, S., Rohweder, M. 2000. PilotAnalysis of Global Ecosystems: GrasslandEcosystems. World Resources Institute.89pp.Wilson E. O., 1992 The Diversity of Life.BelknapPress, Harvard Univ. Cambridge, MA.Yıldız H., Avağ A., Mermer A., Ünal E., Urla Ö.,Aydoğdu M., Dedeoğlu F., Özaydın K.A.,Aydoğmuş O., 2009. Rakım ve Kuraklık İndisiDeğerlerine Göre Türkiye’nin HomojenAlanlarının Belirlenmesi. Tarla Bitkileri MerkezAraştırma Enstitüsü Dergisi. Yıl:2009 Cilt: 18Sayı: 1-2


Atıf Yapanlar

Gözat Sayfasına Dön

 

Sosyal Medya ve Araçlar

İstatistikler

  • Kayıt
    • Bu ay: 0
    • Toplam: 916
  • Online
    • Ziyaretçi: 0
    • Üye:
    • Toplam: 0

Detaylı İstatistikler